Bloedarmoede Symptomen

Wat is Bloedarmoede

De medische term voor bloedarmoede is anemie. Plotseling veel bloedverlies door bijvoorbeeld een slagaderlijke bloeding, een zware menstruatie, een zwaar verkeersongeluk enz. kunnen leiden tot bloedarmoede. Bloedarmoede ontstaat ook wanneer de rode bloedlichaampjes sneller worden vernietigd dan dat het beenmerg ze weer aan kan vullen. Bloedtransfusie kan een patiënt redden wanneer er veel bloed is verloren. Bloedarmoede kan ook ontstaan door tekorten in de voeding van ijzer, eiwitten en bepaalde vitamines. Wanneer een vrouw tijdens haar ongesteldheid (menstruatie) veel bloed verliest kan zij ook bloedarmoede krijgen, tevens kan erfelijkheid de oorzaak zijn.

De symptomen van bloedarmoede zijn:

  • - zich slap voelen
  • - moe zijn zonder aanwijsbare reden
  • - benauwd of kortademig bij inspanning
  • - duizelig zijn
  • - weinig of geen eetlust
  • - soms opgezette benen
  • - hoofdpijn
  • - er bleek uitzien
  • - bleke huid onder de nagels
  • - bleke lippen
  • - last van gesprongen mondhoeken en lippen

  • De patiënt dient voor zijn herstel voedsel te eten dat veel ijzer en eiwit bevat. Dit zit bijvoorbeeld in vlees, lever, eieren en melk. Ook voldoende groenten, met name bladgroenten moeten veel gegeten worden om de bloedarmoede te bestrijden. Soms worden er ijzerpreparaten door een arts voorgeschreven. Dit gebeurt om het hemoglobinegehalte te verhogen en om het beenmerg meer actief te laten worden om rode bloedcellen te produceren. Folinezuur en vitamine B12 versnellen bij bepaalde vormen van bloedarmoede het herstel.

    Sommige mensen komen met vage klachten bij de huisarts. Het is aan de huisarts om de juiste diagnose te stellen. Bij een vermoeden van bloedarmoede wordt het hb gehalte (hemoglobine gehalte) gemeten. Is dat te laag of veel te laag dan zal een arts meestal ijzer voorschrijven in de voeding of in de vorm van medicatie. Bij een te laag hb gehalte wordt er niet genoeg zuurstof door de rode bloedcellen door het lichaam vervoerd. Er zijn mensen die last hebben van ijzerpreparaten, zij krijgen daardoor een moeilijke stoelgang. Een ijzerrijke voeding is dan wellicht de oplossing. Kom je er zelf niet uit, vraag dan advies aan een diëtist(e).