Blaasontsteking Symptomen

Wat is blaasontsteking

De medische naam voor blaasontsteking is cystitus. Cystitus is een ontsteking van de urineblaas. Zoals bij veel ziektes zijn er twee soorten blaasontsteking te onderscheiden: de gewone blaasontsteking en de chronische blaasontsteking. Chronisch wil zeggen dat deze aandoening nooit meer verdwijnt. Je hebt er de ene keer meer last van dan de andere keer, en soms heb je een tijdje geen klachten. Toch blijft de blaasontsteking op onbepaalde tijden terug keren en duurt dan een hele poos. De blaas is een opslagplaats die geregeld leeg gemaakt dient te worden. De inhoud bedraagt ongeveer een halve liter, maar de blaas is zeer elastisch en dus kan er veel meer in opgeslagen worden.

Een blaasontsteking wordt veroorzaakt door verschillende infectiekiemen, bijvoorbeeld de colibacil, die normaal in de darmen voorkomt en de bekendste is. De diagnose blaasontsteking wordt gesteld na urine onderzoek. Antibiotica moet de infectie stoppen. Vroeger werd bedrust voorgeschreven, dit is echter achterhaald en niet nodig. Cystitus wordt gezien als een vrouwenkwaal. Toch kunnen ook mannen deze kwaal krijgen, bijvoorbeeld bij een vergrote prostaat, die de lozing van urine belemmert. Een ander probleem met de blaas krijg je als er zich stenen bevinden in de urineblaas, welke waarschijnlijk via de ureter vanuit het nierbekken in de blaas zijn gekomen. Dit is een zeer pijnlijke kwaal. Wanneer de afvoerweg helemaal wordt geblokkeerd door grote blaasstenen is een operatie onvermijdelijk. Soms wordt er geprobeerd om de (kleinere) stenen te vergruizen, lukt dit dan heb je een operatie uitgespaard.

De symptomen van een blaasontsteking of blaasstenen zijn:

  • - pijn bij het plassen
  • - bloed bij de urine
  • - vaak aandrang om te plassen, hoewel er maar weinig urine kan worden geloosd
  • - hevige buikpijn
  • - geen goede straal bij het plassen, het plassen stopt opeens, je hoort een geluid (gruis of steentje valt in de toiletpot) en je kunt weer verder plassen

  • Heel veel (water) drinken wordt er aangeraden wanneer je lijdt aan een blaasontsteking om “verkeerde” stoffen uit te plassen. Veel water drinken is ook goed als je nooit een blaasontsteking hebt. De oorzaak van een blaasontsteking ligt vaak in het feit dat je niet goed uitplast, er blijven restjes urine in de blaas achter. “Vrouwen hangen vaak boven de toiletpot en mannen zijn vaak te gehaast”. Een andere oorzaak is te weinig eiwit in je eten of een te hoog caliumgehalte (gebruik van medicatie, extra calcium, kan daar de veroorzaker van zijn, daarom is regelmatige controle bij een arts noodzakelijk) ook een verhoogde hoeveelheid urinezuur kan de boosdoener zijn. Na een ontsteking kunnen er blaasstenen ontstaan. Deze stenen, gruis, zowel in de nieren als in de blaas bestaan uit struviet (een mineraal).

    De chronische blaasontsteking staat ook bekend onder de naam blaaspijnsyndroom. Het is een langdurige ontsteking van de blaas. Deze komt het meeste voor bij vrouwen boven de 40 jaar, ook kinderen en jongeren kunnen echter last hebben van een chronische blaasontsteking.

    De symptomen van een chronische blaasontsteking of blaasstenen zijn:

  • - buikpijn in de onderbuik, soms zeurend soms als een hevige aanval
  • - vaak moeten plassen, of aandrang hebben om te plassen
  • - pijn neemt toe bij een blaas die steeds voller wordt en neemt af na het plassen
  • - er kan bloed in de urine voorkomen

  • Bij een chronische blaasontsteking worden op den duur de blaasweefsels beschadigd en de blaas kan steeds minder urine vasthouden. Voor een operatie wordt gekozen als er geen andere weg meer open is. Een operatie is zeer ingrijpend, de blaas en urinebuis worden verwijderd en de urine wordt opgevangen in een zakje dat voortaan op de buik moet worden gedragen. Zeer ingrijpend zowel lichamelijk maar zeer zeker ook geestelijk.